Bóg mnie wybrał...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Możemy porozmawiać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Ufam Mu...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W biegu do Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

To dobra decyzja...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Boża radość...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Jestem piękna dla Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Pan nas posyła...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W każdej sytuacji Pan nam błogosławi...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Panie pomóż mi wybrać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Chcę pójść za Tobą, Panie...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

ŻYCIE W JANOWYM STYLU

ROZWAŻANIE NA III NIEDZIELĘ ADWENTU ( J 1,6-8,19-28)

„Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię” (J 1,6)

Janie, człowieku wybrany przez Boga. Bóg cię wybrał, a Ty wsłuchując się w Jego głos, wypełniałeś nie swoje plany, lecz Jego misję.

Pomóż mi na nowo usłyszeć jak Bóg wzywa mnie po imieniu,

Naucz mnie iść za Jego głosem i nieść światu Ewangelię, która jest Życiem.

Naucz mnie wsłuchiwać się w głos Boga.

Naucz mnie być posłusznym Bogu, który posyła mnie, aż na krańce świata.

Naucz mnie iść za głosem Tego, który jest Prawdą.

Naucz mnie iść za Głosem, który wzywa do porzucenia siebie, swoich wygód i pójścia, aby w dzisiejszym świecie pełnić Jego wolę.

Naucz mnie przyjmować to Boże wybranie i posłanie

 

Janie, Ty przyszedłeś na świat, aby Bóg mógł przez ciebie działać i objawiać swoją Chwałę.

Naucz mnie odpowiadać na Boże wezwania.

Pomóż mi, abym z odwagą i otwartością serca pozwalała Bogu w mnie i przez mnie działać.

 

Janie Ty stałeś się narzędziem w ręku Boga, którym Bóg kierował i czynił jeszcze bardziej oddanym.

Naucz mnie być narzędziem dla Boga, narzędziem, które będzie należało tylko do Boga.

„Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości.” (J 1,7)

Janie Ty zostałeś posłany przez Boga, aby zaświadczyć o światłości.

Naucz mnie, abym swoim życiem świadczyła o pięknie wielkich dzieł, jakie Bóg dokonuje we mnie.

Naucz mnie, abym nie tylko słowami, ale przede wszystkim świadectwem przemienionego życia ukazywała ludziom światło, którym jest Jezus Chrystus.

Naucz mnie być świadkiem światłości.

Podpowiedz mi jak mam postępować, żyć Słowem Bożym, aby nadać twarz i wyraz śladom obecności Boga w tym świecie.

Naucz mnie głosić Ewangelię, aby serca ludzi zostały Nią napełnione.

Naucz mnie trwać przy Niej sercem gorliwym, rozpalonym, żarliwym, twórczym i stanowczym.

 

Janie przez twoje usta Bóg wypowiadał swoje słowa. Niech również moje usta wypowiadają Słowa Boga, Słowa Ewangelii.

Naucz mnie, abym żyjąc Ewangelią świadczyła w stylu Chrystusa według wizji Boga, wchodząc w dynamikę działania, wzruszenia, służby, oddania, dostrzegania, postaw, które charakteryzowały życie i misję Jezusa.

Naucz mnie, abym stawała się człowiekiem modlitwy kontemplacyjnej, kontemplując Chrystusa, który jest Słowem.

 

 „Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: Kto ty jesteś?, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: Ja nie jestem Mesjaszem. Zapytali go: Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem? Odrzekł: Nie jestem. Czy ty jesteś prorokiem? Odparł: Nie.” (J 1, 19-21

Janie, gdy byłeś pytany: kto ty jesteś? Wyznałeś, oświadczając: Ja nie jestem Mesjaszem. Zapytany: Czy jesteś Eliaszem? Odrzekłeś: Nie jestem. Ty stawałeś w pokorze i prostocie przed Bogiem, stając do dyspozycji jako Jego sługa. Nie chciałeś uchodzić za tego, kim nie byłeś. Nie przypisywałeś sobie żadnych zasług i uznając swoją małość mówiłeś: trzeba, by On wzrastał, a ja żebym się umniejszał (J 3,30). Nie byłeś godny odwiązać rzemyka u Jego sandała. Zwracałeś wzrok ludzi nie na siebie, ale swoim życiem wskazywałeś na Baranka Bożego. Rozumiałeś, że jesteś tylko lampą, która płonie i świeci i lęka się, aby ona nie zgasła za podmuchem pychy.

Pomóż mi swoim życiem wskazywać na Chrystusa, stając w pokorze przed Bogiem i ludźmi. Janie ucz mnie jak mam karmić się Słowem Bożym, aby być pokornym sługą Słowa, aby być Zwiastunem radości Ewangelii.

 

„Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską.” (J 1, 23)

Janie Ty byłeś głosem, bo przez Twoją misję ludzie mieli usłyszeć Słowo Boga Ojca. Głosie milczącego Boga Ty wzywałeś ludzi do nawrócenia wołając na pustyni, aby Prostowali drogi Pańskie na przyjście Baranka Bożego.

Cóż jednak oznacza prostować drogę?

Prostować drogę to modlić się gorąco, uniżyć się i czuwać.

Ucz mnie czuwania, które jest:

- czasem radości i przeżywania bliskości;

- czasem radowania się życiem;

- czasem oczekiwania z nadzieją;

- czasem radowania się z danej chwili, radowania się tu i teraz, spełniania obowiązku chwili,

- czasem tęsknoty za pełnią życia.

Ucz mnie czuwania, które ma smak wiosny, tchnie ciepłem i bliskością, które żyje rytmem Słowa Stwórcy, które jest stylem życia chrześcijanina.

Ucz mnie czuwania Panien roztropnych, które zasypiają ze spokojnym sumieniem, bo mają uporządkowane swoje lampy. Ucz mnie czuwania, które pozwala wyjść poza własne plany, sposób życia, horyzonty swoich wyobrażeń, oczekiwań i wejść w czas Pana.

NASZ ZAŁOŻYCIEL

Św. Wincenty Pallotti

Naszym Założycielem jest Święty Wincenty Pallotti. Żył w latach 1795–1850. Miejscem jego kapłańskiej i apostolskiej działalności był przede wszystkim Rzym gdzie podejmował wiele posług.

Ks. Wincenty Pallotti zmarł w Rzymie w opinii świętości 22 stycznia 1850 roku. Sto lat później, 2 stycznia 1950 roku papież Pius XII zaliczył go do grona błogosławionych. Papież Jan XXIII w dniu 20 stycznia 1963 roku podczas trwania Soboru Watykańskiego II, ogłosił błogosławionego Wincentego Pallottiego świętym jako Apostoła Rzymu i patrona Apostolatu Ludzi Świeckich. Święty Wincenty został też patronem Papieskiego Związku Misyjnego Księży.

Czytaj więcej...

O NAS

Nasz charyzmat

Dzisiaj istniejemy w wielu krajach świata, jako zgromadzenie międzynarodowe. Podejmujemy prace na misjach i w Polsce. Prowadzimy m.in. przedszkola, dom dziecka, domy pomocy społecznej, katechizację, prace parafialne i duszpasterskie. Spotykamy się w ramach grup i rekolekcji z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Gdziekolwiek jesteśmy, staramy się przeżywać swą codzienność według krótkich dewiz Założyciela:

  • Ad Infinitam Dei Gloriam! - Dla Nieskończonej Chwały Bożej
  • Ad Destruendum Peccatum! - Dla Zniszczenia Grzechu
  • Ad Salvandas Animas! - Dla Zbawienia Dusz

Czytaj więcej...

KONTAKT

SPOŁECZNOŚĆ