Bóg mnie wybrał...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Możemy porozmawiać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Ufam Mu...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W biegu do Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

To dobra decyzja...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Boża radość...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Jestem piękna dla Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Pan nas posyła...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W każdej sytuacji Pan nam błogosławi...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Panie pomóż mi wybrać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Chcę pójść za Tobą, Panie...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

DWUNASTOLETNI JEZUS W ŚWIĄTYNI

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie». Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.

(Łk 2,41-50)

Poproszę Jezusa za wstawiennictwem Jego Świętych Rodziców Józefa i Maryi o łaskę głębokiej wiary.

Rodzice Jezusa, co wydaje się oczywiste, byli ludźmi religijnymi. Byli posłuszni Prawu. Ofiarowali w 40 dniu, w świątyni swoje dziecko. Kiedy Jezus ma lat 12 udają się zwyczajem do świątyni w pielgrzymce. Jezus jeszcze nie ma wieku, kiedy to żydowscy chłopcy osiągają dojrzałość religijną, i kiedy to po raz pierwszy w religijnej inicjacji mogą publicznie odczytać Torę. Była to, zatem pielgrzymka, dla tej rodziny zwyczajna, którą raz do roku odbywali wspólnie z okazji Święta Paschy. Kiedy po skończonych uroczystościach zbierali się z powrotem do domu, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Uszli, więc dzień drogi (jak podaje Ewangelia) szukając Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, czytamy dalej, wrócili do Jerozolimy, kontynuując poszukiwania…

Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego – „ Czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie…

Zatrzymajmy się w tym miejscu.

Józef w okolicznościach nadzwyczajnych, będąc we śnie posłusznym aniołowi, najpierw przyjmuje brzemienną Maryję pod swój dach, potem chcąc chronić Ją i Dziecko uciekają do Egiptu. We śnie słyszy, że dziecko, które nosi pod sercem Maryja, jest dzieckiem Boga – „z Ducha jest to, co się w Niej poczęło”. Życie Józefa, choć zwyczajne, które toczy się w konkretnej codzienności, jednak przepełnia Tajemnica, która wymaga od Niego wiary i zaufania. Jest to tajemnica przedziwnej obecności Jezusa i tajemnica Jego – józefowego ojcostwa wobec Niego.

Maryja – Matka Jezusa, osoba zaręczona z Józefem, jednak przyjmująca zwiastowanie anioła Gabriela, posłańca Bożego, wobec, którego wypowiada swoje fiat. Decyzja ta całkowicie zmienia Jej życie. Doświadcza znaków i spełnienia obietnic , które Bóg zapowiedział Jej przez anioła, „oto krewna twoja Elżbieta poczęła w swej starości i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną”Maryja, podobnie jak Józef, do swojego życia przyjęła tajemnicę o imieniu Jezus, wobec, którego w realny sposób przeżywa swoje macierzyństwo. Mijają lata od tych wydarzeń. Rodzina żyje w konkretnych warunkach swojej codzienności, przestrzegając z sumiennie tradycji żydowskiej. Pobyt w świątyni na nowo uświadomił im obecność Tajemnicy w ich życiu.

Pomyślę jak ja rozpoznaje obecność Boga w moim życiu i czy dostrzegam ją jako realną?

Czy potrafię zgodzić się na Tajemnicę, przyjąć, że nie wszystko da się wytłumaczyć i zrozumieć?

Czy potrafię zaufać?

NASZ ZAŁOŻYCIEL

Św. Wincenty Pallotti

Naszym Założycielem jest Święty Wincenty Pallotti. Żył w latach 1795–1850. Miejscem jego kapłańskiej i apostolskiej działalności był przede wszystkim Rzym gdzie podejmował wiele posług.

Ks. Wincenty Pallotti zmarł w Rzymie w opinii świętości 22 stycznia 1850 roku. Sto lat później, 2 stycznia 1950 roku papież Pius XII zaliczył go do grona błogosławionych. Papież Jan XXIII w dniu 20 stycznia 1963 roku podczas trwania Soboru Watykańskiego II, ogłosił błogosławionego Wincentego Pallottiego świętym jako Apostoła Rzymu i patrona Apostolatu Ludzi Świeckich. Święty Wincenty został też patronem Papieskiego Związku Misyjnego Księży.

Czytaj więcej...

O NAS

Nasz charyzmat

Dzisiaj istniejemy w wielu krajach świata, jako zgromadzenie międzynarodowe. Podejmujemy prace na misjach i w Polsce. Prowadzimy m.in. przedszkola, dom dziecka, domy pomocy społecznej, katechizację, prace parafialne i duszpasterskie. Spotykamy się w ramach grup i rekolekcji z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Gdziekolwiek jesteśmy, staramy się przeżywać swą codzienność według krótkich dewiz Założyciela:

  • Ad Infinitam Dei Gloriam! - Dla Nieskończonej Chwały Bożej
  • Ad Destruendum Peccatum! - Dla Zniszczenia Grzechu
  • Ad Salvandas Animas! - Dla Zbawienia Dusz

Czytaj więcej...

KONTAKT

SPOŁECZNOŚĆ