Bóg mnie wybrał...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Możemy porozmawiać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Ufam Mu...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W biegu do Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

To dobra decyzja...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Boża radość...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Jestem piękna dla Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Pan nas posyła...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W każdej sytuacji Pan nam błogosławi...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Panie pomóż mi wybrać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Chcę pójść za Tobą, Panie...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

ZA KOGO WY MNIE UWAŻACIE?

Potem Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: "Za kogo uważają Mnie ludzie?" Oni Mu odpowiedzieli: "Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków". On ich zapytał: "A wy za kogo Mnie uważacie?" Odpowiedział Mu Piotr: "Ty jesteś Mesjasz". Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że będzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa. Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: «Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie»

(Mk 8,27-33)

Rozważanie

Potem wybrał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Flipową

Uczniowie już jakiś czas chodzą za Jezusem. Teraz wyruszyli w kolejną podróż. Wielokrotnie słuchali Jego nauczania, widzieli już wiele znaków i cudów, uzdrowień, wskrzeszeń… Przeżyli uciszenie burzy na jeziorze, widzieli Pana chodzącego po wodzie, rozdawali chleb, który rozmnożył, byli świadkami zwycięstw nad duchami nieczystymi, doświadczyli pierwszych trudów i radości apostołowania….Zobaczę swoją historię chodzenia za Jezusem, czego doświadczyłem u Jego boku, jakie chwile spędzone z Jezusem najbardziej pamiętam ? Co w mojej relacji do Jezusa uważam za najważniejsze? Jakie słowa Jezusa najbardziej zmieniły moje życie?

W drodze pytał uczniów…

Jezus wykorzystuje czas, gdy są w drodze. Droga jest dobrą sposobnością, żeby porozmawiać. Żeby przyjrzeć się temu, co już za nami, żeby z dystansem odnieść się do spraw i przeżyć, żeby zajrzeć w głąb siebie. W drodze dokonują się ważne rzeczy. Uświadomię sobie, że jestem człowiekiem drogi, człowiekiem który dokądś zmierza. Czy na mojej drodze mam czas, żeby porozmawiać z Jezusem? Jezus nie czeka na extra okazje, by rozmawiać z uczniami, wykorzystuje codzienność, mówi do nas w ferworze zwykłych spraw, jest z nami, gdy przemierzamy drogi naszego życia.

Za kogo uważają mnie ludzie?

Dla Jezusa ważne jest jak uczniowie postrzegają otaczający świat. Czy patrzą na rzeczywistość i ludzi wokół siebie przez pryzmat wiary? Czy widzą obecność Jezusa wśród ludzi? Czy widzą jak Bóg działa w innych ludziach, czy rozumieją swoich braci, czy starają się mieć realny ogląd świata w którym żyją? Co odpowiedziałbym Jezusowi na pytanie: „Za kogo uważają mnie ludzie” Czy czuję się odpowiedzialny za wiarę moich bliźnich? Jaki jest mój wkład w przybliżanie braci i sióstr do Jezusa?

A wy za kogo Mnie uważacie?

Jaka jest moje doświadczenie Jezusa? Jaki obraz Boga noszę w sobie? Jaka jest moja wiara w Jezusa Mesjasza i Zbawiciela? Chrystus odkrywa przed uczniami tajemnicę swego przyjścia na świat, tajemnicę panu Bożego, tajemnicę odrzucenia, cierpienia i śmierci, ale także tajemnicę zmartwychwstania. Piotrowi bardzo trudno zgodzić się z tą prawdą, nie chce jej przyjąć. Nie tak wyobrażał sobie mesjańską misję Jezusa. Wydaje mu się, że wie lepiej, że już wszystko zrozumiał.

I zaczął Go upomina攄Zejdź mi z oczu szatanie, bo nie myślisz o tym co Boże, ale o tym co ludzkie

Jak ja zachowuję się wobec Boga, gdy okazuje się, że Jego plany były inne niż moje? Jakie myśli i uczucia budzą się we mnie, gdy myślę o krzyżu, cierpieniu , odrzuceniu, gdy tego wszystkiego doświadczam? Czy wierzę w Boży plan, Bożą opatrzność i troskę o zbawienie moje i moich bliskich? Jaka jest moja motywacja bycia z Jezusem? Chcę szukać i wypełniać Jego wolę, czy raczej, aby On wspierał mnie i pomagał realizować moje plany. Ja służę Mesjaszowi czy chcę, aby On służył mnie i moim potrzebom i pragnieniom?

Porozmawiam z Jezusem o mojej relacji z Nim. Poproszę Go, by oczyszczał moją wiarę z myślenia w kategoriach ludzkich, bym patrzył na siebie i świat oczyma wiary. Zaproszę Jezusa jeszcze raz by działał w moim życiu jak chce, jako Mesjasz, Zbawiciel i Pan.

 

 

NASZ ZAŁOŻYCIEL

Św. Wincenty Pallotti

Naszym Założycielem jest Święty Wincenty Pallotti. Żył w latach 1795–1850. Miejscem jego kapłańskiej i apostolskiej działalności był przede wszystkim Rzym gdzie podejmował wiele posług.

Ks. Wincenty Pallotti zmarł w Rzymie w opinii świętości 22 stycznia 1850 roku. Sto lat później, 2 stycznia 1950 roku papież Pius XII zaliczył go do grona błogosławionych. Papież Jan XXIII w dniu 20 stycznia 1963 roku podczas trwania Soboru Watykańskiego II, ogłosił błogosławionego Wincentego Pallottiego świętym jako Apostoła Rzymu i patrona Apostolatu Ludzi Świeckich. Święty Wincenty został też patronem Papieskiego Związku Misyjnego Księży.

Czytaj więcej...

O NAS

Nasz charyzmat

Dzisiaj istniejemy w wielu krajach świata, jako zgromadzenie międzynarodowe. Podejmujemy prace na misjach i w Polsce. Prowadzimy m.in. przedszkola, dom dziecka, domy pomocy społecznej, katechizację, prace parafialne i duszpasterskie. Spotykamy się w ramach grup i rekolekcji z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Gdziekolwiek jesteśmy, staramy się przeżywać swą codzienność według krótkich dewiz Założyciela:

  • Ad Infinitam Dei Gloriam! - Dla Nieskończonej Chwały Bożej
  • Ad Destruendum Peccatum! - Dla Zniszczenia Grzechu
  • Ad Salvandas Animas! - Dla Zbawienia Dusz

Czytaj więcej...

KONTAKT

SPOŁECZNOŚĆ