Bóg mnie wybrał...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Możemy porozmawiać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Ufam Mu...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W biegu do Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

To dobra decyzja...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Boża radość...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Jestem piękna dla Pana...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Pan nas posyła...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

W każdej sytuacji Pan nam błogosławi...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Panie pomóż mi wybrać...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

Chcę pójść za Tobą, Panie...

Duszpasterstwo Powołań Sióstr Pallotynek

CIEMNO WSZĘDZIE, GŁUCHO WSZĘDZIE… CO TO BĘDZIE, CO TO BĘDZIE??? ORZEŁ I KRZYŻ

CIEMNO WSZĘDZIE, GŁUCHO WSZĘDZIE…
CO TO BĘDZIE? CO TO BĘDZIE?

14 lipca 2017 roku formacja Sióstr Pallotynek z Gniezna razem z parafianami z pobliskiego Pawłowa wyruszyła na wyprawę do Murowanej Gośliny na największe widowisko plenerowe w Polsce i o Polsce.

Od 2007 roku w Murowanej Goślinie odbywa się widowisko angażujące ok. 400 aktorów-wolontariuszy odtwarzających dzieje naszej Ojczyzny. Za scenariusz odpowiedzialny jest poznański historyk sztuki i poeta prof. Jacek Kowalski, natomiast za reżyserię i napisanie muzyki - Marcin Matuszewski. Widowisko odbywa się w piątkowe i sobotnie wieczory czerwca i lipca.

Wszystko zaczyna się od Lecha, Czecha i Rusa, a kończy na wydarzeniach z historii współczesnej. Nie brakuje momentów poważnych, chwalebnych, trudnych, ale i humorystycznych - chociażby w scenie ucieczki Popiela przed myszami. W tym roku twórcy skupili się szczególnie na faktach związanych z odzyskaniem przez Polskę niepodległości.

Całe przedsięwzięcie prezentowane jest na wielu planach, na ogromnej przestrzeni. Wykorzystanie pirotechniki i mappingu wywołuje imponujące wrażenie. Gra świateł, ujmująca muzyka, narracja Stańczyka i Strażniczki Źródła wprowadzają widzów - w pełną uroku i piękna, a zarazem bólu i cieni - historię Polski.

ORZEŁ I KRZYŻ przypomina, że Ojczyzna moja - to ta ziemia droga, gdzie mogę ujrzeć prawdziwe Słońce i poznawać Boga, gdzie u stóp Jasnej Góry mogę się wsłuchiwać w Serce Królowej Polski, która nieustannie towarzyszy każdemu Polakowi w drodze do Nieba.

ZAPROŚ WSPÓŁLOKATORA DO TWOJEGO POKOJU

REKOLEKCJE LECTIO DIVINA

(20-28 czerwca 2017)

ZAPROŚ WSPÓŁLOKATORA DO TWOJEGO POKOJU

…być może to wezwanie do ciebie…

Jeśli od dawna masz swój kąt – swój pokój i upragniony święty spokój, wygodnie ci i nie chciałbyś nieproszonego współmieszkańca, kogoś, kto kręciłby się po twoim pokoju i ci przeszkadzał

– ta propozycja jest dla ciebie.

Zaprosić do swoich czterech ścian Współlokatora, który nigdy sam się nie wprosi, czeka nieustannie przed twoimi drzwiami aż Go wpuścisz. Z Nim nie będziesz potrzebował światła, bo On będzie twoim ŚWIATŁEM,

nie będziesz głodny, bo ON cię nakarmi,

gdy będziesz radosny – ucieszy się z tobą;

gdy będziesz smutny – pocieszy Cię,

gdy będziesz ranny – opatrzy twoje rany;

ale ostrzegam:

On zawsze mówi prawdę, więc nie będzie Ci słodził i usypiał twojego serca pustymi pochlebstwami;

być może będą dni, kiedy cię będzie denerwował, a nawet noce, gdy nie pozwoli tobie spać;

Słysząc bicie Jego Serca nie będziesz mógł myśleć już tylko o sobie…

Kiedy naprawdę się z Nim zaprzyjaźnisz nie będziesz mógł się z Nim rozstać, będziesz Go chciał zabierać wszędzie ze sobą, będziesz z Nim o wszystkim rozmawiał i będziesz chciał, aby wszyscy Twoi bliscy też Go poznali.

Tym wyjątkowym Współlokatorem jest SŁOWO BOŻEJ.


Rekolekcje Lectio Divina uczą nas, jak zamieszkać ze Słowem Bożym w jednym pokojuJ.

W dniach 20-28 czerwca 2017 postulantki i nowicjuszki uczestniczyły w rekolekcjach Lectio Divina, prowadzonych przez ks. Krzysztofa Gajosa SAC w Domu Sióstr Pallotynek w Gnieźnie.

Lectio Divina to pewien styl życia, wpisany w duchowość chrześcijańską, którego celem jest nie tylko poznanie Dzieł Bożych, ale przede wszystkim spotkanie z Bogiem i życie w świetle Jego Słowa. Lectio Divina – uczy nas kilku fundamentalnych spraw:

  • Jak wchodzić w relację z Jezusem.
  • W tym, co się dzieje na co dzień jest sens i głębia;
  • Pisma Świętego nie czyta się wrażeniowo (żeby coś poczuć; szybkich wrażeń dostarcza kontakt w ścianie), ale ma to być czytanie, które jest SPOTKANIEM, ponieważ w Tym Słowie jest OSOBA.

Rekolekcjonista przedstawił propozycje praktyk, pomagających żyć każdego dnia w świetle Słowa m.in., takie jak:

  • mieć zawsze OTWARTE Pismo Święte – gdyż Ono oddycha, zaprasza, aby częściej do Niego zajrzeć, promieniuje Bożą obecnością;
  • kończyć i zaczynać dzień Słowem Bożym (To z czym się położysz spać, z tym wstaniesz)
  • napisać na karteczce zdanie, Słowo z Pisma Świętego, które szczególnie mnie poruszy, nosić je np. w kieszeni i w ciągu dnia wracać do tego fragmentu,
  • położyć kartkę z cytatem z Pisma Świętego na biurku lub w miejscu, na które często patrzymy, by jak najczęściej powracać do tego Słowa.

Podczas rekolekcji prowadzący przytoczył bajkę, składającą się z krótkiego dialogu Prosiaka z Krową:

Prosiak: Krowo, gdzie tu jest sprawiedliwość? Ludzie mają więcej pożytku ze mnie niż z ciebie. Za co oni cię lubią? Ty dajesz im mleko, a ze mnie to mają i schabowy, i boczek, i szyneczkę…, za co ciebie bardziej lubią niż mnie? Za te maślane oczy?

Krowa: Bo ja daję z siebie jeszcze za życia, a ty dopiero po śmierci.

Warto dzielić się za życia nie tylko dobrami materialnymi, ale także doświadczeniem Pana Boga.


Zapraszam zatem do przeczytania kilku świadectw porekolekcyjnych:

BLISKOŚĆ, KTÓRA LECZY (s. Monika)

Obyście usłyszeli dzisiaj głos Jego (Ps 95, 7)

Czas rekolekcji był dla mnie czasem zanurzenia się w Bożej Miłości, w świetle której odkrywałam Boga oraz siebie. W tych rekolekcjach towarzyszył mi obraz pt. Całując oblicze Boga, który przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem, szepczącą do ucha dziecka: Patrz na Ojca. Był to rzeczywiście czas wpatrywania się w Boga Ojca poprzez odkrywanie Go w Słowie Bożym, w ciszy, w której mogłam usłyszeć Jego głos. Przez te osiem dni rekolekcji bardzo mocno wybrzmiewało we mnie zdanie: bliskość, która leczy. To właśnie w codziennym spotkaniu i bliskości z Jezusem w Słowie Bożym moje serce staje się wolne, czyste, pokorne, posłuszne, radosne i oddane Jemu. Stawiając Słowo Boże w centrum swojego życia staję się brzemienną Słowem, które pragnie wydawać owoce w mojej codzienności, w spotkaniach z ludźmi, w relacjach i w pracy. Słowa, którymi Chrystus mnie karmi każdego dnia sprawiają, że na nowo staję się pięknym, kwitnącym drzewem, które pragnie żyć tylko dla Jego miłości.


ZIARNO SŁOWA (Katarzyna)

Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity (J 12, 24)

Pan Bóg otworzył moje oczy na swoje Słowo. Pokazał mi, że jestem otulona Słowem w codzienności, bo…

  • W Eucharystii adoruję Słowo Wcielone
  • W trwaniu przed Najświętszym Sakramentem adoruję Słowo obecne w chlebie
  • W rozważaniu Pisma Świętego adoruję Jezusa-Słowo w Jego słowie
  • W Różańcu Świętym adoruję Życie, Mękę i Chwałę Słowa Wcielonego

Każdy mój dzień jest utkany Jego Słowem. Każdego dnia Bóg rozsiewa ziarna słów w moim życiu i czeka na odpowiedź. Uczy, że aby żyć, trzeba umrzeć.


BŁOGOSŁAWIONY OJCIEC MIŁOSIERDZIA! (Agnieszka)

Błogosławiony Ojciec Miłosierdzia! – słowami z Jutrzni ostatniego dnia rekolekcji pragnę podziękować Bogu za ten szczególny czas łaski. Niesamowitym doświadczeniem podczas rekolekcji było dla mnie SMAKOWANIE Słowa Bożego. Odkryłam, że można się Nim DELEKTOWAĆ i uwierzyłam w to, co powiedział św. Ambroży: Bóg może karmić człowieka przez całe życie jednym Słowem.

Słowo, które mi najbardziej smakowało, to słowo: OJCIEC. Ten tydzień był szczególnym czasem przebywania w Jego obecności: bycia z Nim, słuchania Go, rozmawiania z Nim i wpatrywania się w Niego. Dodałam po rekolekcjach kolejną dewizę do maksym wyznaczających kierunek mojego życia: Nie starajmy się być mistrzami świata przed światem, ale starajmy się być dziećmi przed OjcemJ.

Pan Bóg mówi do nas przez wszystko. Podczas jednego dnia rekolekcji weszłam do refektarza. Moją uwagę przykuła gwiazdka na opakowaniu ciastek, a na niej napis. Pomyślałam, że taką gwiazdkę można by zamieścić na każdym Piśmie Świętym. Na gwiazdce widniał napis: „ZJEDZ MNIE!”J

Słowo Boże, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał, nakarm nas, prowadź i ucz nas pełnić Wolę Ojca. Matko Słowa Wcielonego – módl się za nami!

Agnieszka Pawlak

PIERWSZA PROFESJA ZAKONNA S. M. JUSTYNY

Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź!

(Pnp 2, 10)

W formule ślubów Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego znajdują się następujące słowa: W tej Wspólnocie staję do dyspozycji Kościoła. Są one odpowiedzią-pieczęcią na Boże zaproszenie do służby w Zgromadzeniu Sióstr Pallotynek. W uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła w gnieźnieńskiej kaplicy Domu pod lasem słowa te po raz pierwszy wypowiedziała S. M. Justyna Radulska. Radosne świętowanie Pierwszej Profesji zakonnej poprzedziły tygodniowe rekolekcje ze Słowem Bożym – prowadzone przez Ks. Krzysztofa Gajosa SAC – a także odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i poświęcenie stroju zakonnego.

Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił Ks. Bp Bogdan Wojtuś. Po pozdrowieniu celebransa rodzice pobłogosławili Siostrę Justynę. Przywołując słowa Boga przeznaczone dla narodu wybranego: Umiłowałem Cię miłością odwieczną (por. Jr 31, 3), Ksiądz Biskup zaznaczył, że są one dziś szczególnie skierowane do Nowicjuszki mającej złożyć śluby. Po uroczystej modlitwie hymnem do Ducha Świętego w obecności Siostry Przełożonej Prowincjalnej Mirosławy Włodarczyk SAC i towarzyszących jej świadków nastąpił obrzęd pierwszej profesji. Następnie Ksiądz Biskup odmówił błogosławieństwo związane ze złożeniem ślubów, a Siostra Mistrzyni zmieniła welon Neoprofesce: z białego na czarny, ozdobiony pięcioma szkarłatnymi różami. Róże są symbolem Najświętszych Ran Pana Jezusa, które od tej pory ma szczególnie nosić w swoim sercu i w całym życiu S. Justyna. Ostatnim elementem obrzędu było wręczenie krzyża oraz Zasad Życia.

W uroczystości, poza najbliższą rodziną Neoprofeski, uczestniczyło wielu gości, w tym kapłani posługujący wspólnocie zakonnej i współsiostry z Polskiej Prowincji. Po Eucharystii i życzeniach wszyscy zasiedli do wspólnego stołu, aby przedłużyć radosne świętowanie.

Z zachodem słońca Siostra Justyna razem z rodziną wyruszyła na wypoczynek (można powiedzieć: „miesiąc miodowy” w Sercu Jezusa Oblubieńca J ). Życzymy, by z pomocą Ducha Świętego, za wstawiennictwem Maryi, Królowej Apostołów i św. Wincentego Pallottiego, osiągnęła Siostra doskonałą miłość.

Niech Pan Bóg Siostrę błogosławi, strzeże i zachowa na życie wieczne! AIDG!

Katarzyna Gruca

CAŁUJĄC OBLICZE BOGA

18 czerwca 2017

W tym dniu, Postulantki i Nowicjuszki sióstr pallotynek uczestniczyły w dniu wspólnoty dla wszystkich sióstr Gniezna i okolic. Spotkanie odbyło się w naszym domu przy Hożej 31. Rozpoczęło się Koronką do Bożego Miłosierdzia. Zaproszonym gościem był o. Dariusz Galant z Lubonia, który wygłosił konferencję – zaświadczył jak bardzo Maryja zmieniła jego życie. Ojciec Dariusz przybył z obrazem Matki Bożej, który towarzyszył siostrom w kaplicy podczas modlitwy. Obraz pt. Całując oblicze Boga przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem.

Czytaj więcej...

WYZWOLENIE. REFLEKSJA PRZED PIERWSZĄ PROFESJĄ

„Wyprowadziłem cię, córko z twej niewoli, z tego zamku warownego, któryś sobie postawiła i zamknęła na klucz.”

„Tak, Panie, wysokie mury posiadał ten zamek, grubsze niż to potrzebne. A dla pewności wokół niego wykopałam głęboką fosę, zalaną wodami zazdrości, zaborczości, izolacji, ucieczki. Gdyby tego było mało – wokół twierdzy, w promieniu kilkuset metrów wkopałam miny, postawiłam zasieki, by mnie broniły od innych ludzi. A były nimi: mój gniew, żal, pretensje, urazy. Gdy tylko ktoś próbował się zbliżyć, dochodziło do eksplozji. Niby niewidoczne, ale cały czas aktywne, jak czynny wulkan, reagujący nawet na maleńkie ruchy tektoniczne – czasem wyrzucający gaz, popiół, siarkę, ale im większe poruszenie, tym mocniejsze wybuchy – nawet lawy, zalewające okolicę”.

Czytaj więcej...

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI PAŃSKIEJ

Po raz kolejny wspólnota parafialna (Parafia Chrystusa Wieczystego Kapłana w Gnieźnie), do której należą Siostry Pallotynki, przeżywała Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej. Po Mszy Świętej wierni uczestniczyli w podniosłej procesji, uwielbiając Jezusa i wyznając wiarę w Niego przed ludźmi, a zarazem prosząc, by błogosławił ich domy i rodziny.

Procesja zakończyła się kazaniem księdza proboszcza kan. Andrzeja Grzelaka przy czwartym ołtarzu, przygotowanym przez postulantki i nowicjuszki sióstr pallotynek. Ksiądz proboszcz nawiązał do dwóch cudów eucharystycznych, które miały miejsce na naszej polskiej ziemi: w Sokółce i w Legnicy. Zachęcał parafian, aby na nowo otworzyli serca na tę miłość ukrytą pod postacią chleba. Następnie odwołując się do objawień fatimskich powiedział: najważniejszą sprawą dla człowieka jest to, aby nie rozminąć się z Bożym działaniem, by nie zignorować Chrystusa. Wzywał wiernych, aby odpowiedzieli Bogu na Jego miłość przez: modlitwę, uczestnictwo w Eucharystii i przestrzeganie Bożych Przykazań. Zwieńczeniem kazania było zawierzenie Matce Bożej wspólnoty parafialnej. Ksiądz proboszcz prosił Najmilszą Matkę, aby parafianom wyprosiła łaskę wierności i miłości wobec Boga i Kościoła, aby z czułością i dobrocią pochylali się nad każdym człowiekiem, aby zanurzeni w Sercu Jej Syna mogli odnaleźć prawdziwe szczęście.

Niech będą uwielbione Przenajświętsze Ciało i Krew Pańska teraz i na wieki! Amen.

Agnieszka Pawlak


(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

MONSTRANCJA FATIMSKA W NASZYM DOMU

Na szlaku „peregrynacji” Monstrancji Fatimskiej znalazł się nasz dom „Pod Lasem”. W dniach 12-13 czerwca 2017 r. gościłyśmy szczególną monstrancję – dar, wotum Polaków dla Fatimy z okazji 100-lecia objawień fatimskich. Dar ten został przygotowany przez Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem i Fundację Aniołów Miłosierdzia. Monstrancja Fatimska przedstawia Maryję niosącą Jezusa w Niepokalanym Sercu. Maryja wyobraża Niewiastę obleczoną w słońce, u której stóp znajduje się księżyc. W centrum, w sercu Niewiasty Eucharystii, znajduje się miejsce na Najświętszy Sakrament. Niepokalane Serce Maryi to Dom Jezusa Chrystusa, Księcia Pokoju. W aureoli monstrancji zostały rozmieszczone fragmenty 12 meteorytów, a pod stopami Maryi został wtopiony fragment skały księżycowej. Najświętszy Sakrament jest specjalnie, wewnętrznie podświetlony, co nawiązuje do słów św. Jana Pawła II umieszczonych w encyklice „Ecclesia de Eucharistia”, który nazywa Maryję Niewiastą Eucharystii. To Maryja jest pierwszym tabernakulum, Mieszkaniem Słowa Wcielonego, a gdy spieszyła do Elżbiety stała się pierwszą monstrancją. Ona pragnie nam Go dawać. Nie zasłania Go, ale właśnie na Niego wskazuje.

Bezpośrednio przed przyjazdem Monstrancji, w naszej kaplicy była sprawowana Msza Święta Prymicyjna, podczas której księża Neoprezbiterzy Archidiecezji Gnieźnieńskiej udzielili uroczystego błogosławieństwa siostrom i innym obecnym osobom. Następnie rozpoczęła się Adoracja Najświętszego Sakramentu, która trwała do godz. 1200 następnego dnia.

Podczas całonocnej adoracji i czuwania siostry i wszyscy zebrani włączyli się w nurt intencji, które towarzyszą tej peregrynacji. Wszyscy modlili się w intencjach wynagradzających Najświętszemu Sercu Jezusa i Niepokalanemu Sercu Maryi, o pokój na świecie, w Polsce, w naszych rodzinach, we wspólnotach. Była to odpowiedź na prośbę Maryi: „Otrzymacie wszystko, o co prosić będziecie, odmawiając różaniec”.


(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

DUCHU ŚWIĘTY PRZYJDŹ…

W dniu 3 czerwca 2017 roku w Wieczerniku Królowej Apostołów u Sióstr Pallotynek w Gnieźnie odbyła się całonocna Adoracja z modlitwą uwielbienia w oczekiwaniu na Zesłanie Ducha Świętego. Czuwanie rozpoczęło się uroczystymi nieszporami. Następnie Postulantki i Nowicjuszki przeprowadziły medytację: Przyjdź Duchu Święty…, po której odbył się Różaniec pierwszych sobót z medytacją Tajemnic Radosnych przygotowany przez Wspólnotę Szkoły Maryi i Wspólnotę Totus Tuus i Tota Tua. Po nabożeństwie Mszę Świętą odprawił i homilię wygłosił ks. Tomasz Kołodziej, proboszcz z Lubczy. Po godzinnej adoracji w ciszy rozpoczęła się całonocna Adoracja z modlitwą uwielbienia.

Każdy, kto przybył na to spotkanie mógł złożyć różę przed figurą Matki Bożej Fatimskiej na znak miłości ku Niej. Wszyscy uczestnicy czuwania losowali fragment z Pisma Świętego oraz dar i owoc Ducha Świętego.

Całonocną Adorację zakończyła Msza Święta, którą o 800 celebrował ks. Łukasz Żaba SAC.


(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

PRZEWODNIKIEM BYĆ…

W drogę z nami wyrusz, Panie, nam nie wolno w miejscu stać! – tymi słowami rozpoczęła się radosna wyprawa gnieźnieńskiej formacji sióstr pallotynek. Pierwszy czwartek czerwca 2017 roku okazał się najwyborniejszym dniem, by tę wyprawę odbyć. W trasie, przygotowanej przez Siostrę Jolantę, najmłodsze pallotynki mogły wcielić się w role przewodników…

Na początku mapa zaprowadziła nas do pradawnej osady w Biskupinie. Wierzcie lub nie, ale można tam spotkać prawdziwych tubylców! Byli bardzo przyjaźni i wzbudzali powszechną sympatię. Ich widok na wielu twarzach wywołał uśmiechy od ucha do ucha.

Z biskupińskiego grodu przedostałyśmy się do Kruszwicy. Popiel, myszy i tak dalej – znacie dobrze te wszystkie historie – jednak droga poprowadziła do pięknej romańskiej kolegiaty śś. Piotra i Pawła z XII wieku, położonej na wschodnim brzegu jeziora Gopło. Nowicjuszka, s. Justyna, opowiedziała nam o historii tego niezwykłego zabytku, najwierniej zachowanego w swoim pierwotnym stylu.

Kolejnym urzekającym miejscem na szlaku architektury romańskiej było Strzelno. Miałyśmy okazję zwiedzić Bazylikę pw. Świętej Trójcy, a także – dzięki życzliwości opiekuna zabytków, któremu patronuje św. Damian – Rotundę św. Prokopa i Muzeum, znajdujące się przy kościele. Tym razem w tajniki romańskich budowli z XII i XIII wieku, kilkukrotnie przebudowywanych w innych stylach architektonicznych, wprowadziła nas nowicjuszka, s. Monika. Z wielkim pietyzmem przedstawiła nam bujne dzieje ważnego dla naszej kultury Strzelna.

Wyruszając do następnego miejsca, wpisanego w trasę naszej wyprawy, trafiłyśmy do malowniczego zakątka, znajdującego się nad jeziorem Mogileńskim. Zobaczyłyśmy tam Bazylikę św. Jana Apostoła, której początki sięgają XI wieku. Miejsce to związane jest z obecnością mnichów benedyktyńskich w grodach wielkopolskich dla zwalczania ówczesnych wierzeń pogańskich. Prawdziwym rarytasem dla historyków sztuki są, znajdujące się w bazylice, tysiącletnie krypty. O tym i kilku innych ciekawostkach opowiedziała postulantka Katarzyna.

Ostatnim przewodnikiem na szlaku architektury romańskiej była postulantka Agnieszka. Zanim jednak doszła do głosu w opowieści o Bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, naszym przewodnikiem – z zrządzenia Opatrzności Bożej – stał się sam Ksiądz Proboszcz miejscowej parafii. Opowiedział nam o losach świątyni, wielokrotnie niszczonej, a także o związkach św. Wojciecha z Trzemesznem. Według tradycji święty biskup miał przez pewien czas przebywać w trzemeszeńskim klasztorze lub eremie benedyktynów, a po męczeńskiej śmierci jego ciało było tam pochowane. Dopiero po pewnym czasie zostało przetransportowane do Gniezna. Legenda czy fakt? Sam św. Wojciech wie…

Z Trzemeszna powróciłyśmy do stolicy prymasowskiej, aby w pallotyńskim klasztorze, w zaciszu pod lasem, złożyć dziękczynienie Panu Bogu przez Maryję za piękno kończącego się dnia. Piękno zbawi świat – zapisano w jednej z powieści, a my możemy tyko dodać – Piękno Tego, który sam jest Nieskończonym PIĘKNEM.


(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

WITAJCIE WAKACJE

CZYLI ZAKOŃCZENIE ROKU 2016/2017 W MIĘDZYZAKONNYM OŚRODKU FORMACJI POCZĄTKOWEJ

Dnia 30 maja odbyło się Zakończenie Roku w Międzyzakonnym Ośrodku Formacji Początkowej w Morasku. Na początku postulantki z pięciu Zgromadzeń zakonnych (Uczennice Krzyża, Misjonarki Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej, Serafitki, Zmartwychwstanki i Pallotynki) dzieliły się doświadczeniem całego roku. Podczas podsumowania uczestniczki doceniły nie tylko wysoki poziom merytoryczny i wymiar pragmatyczny wykładów, ale również możliwość poznania różnych charyzmatów oraz nawiązania nowych relacji. Ponadto wyraziły wdzięczność, że w ramach formacji mogły uczestniczyć w warsztatach integracyjnych i warsztatach komunikacji oraz wspólnie przygotować jasełka.

Centralnym punktem spotkania była Msza Święta, w czasie której płomienną homilię wygłosił ks. Andrzej Magdziarz – liturgista. Kapłan zwrócił uwagę, że dla trwania w życiu konsekrowanym konieczna jest Liturgia, Eucharystia. Mówił: jeżeli Msza nie będzie na I miejscu, to przegramy powołanie. Przestrzegał przed niebezpieczeństwem aktywizmu. Porównał Eucharystię do papierka lakmusowego świętości życia człowieka. Wzywał do walki o przeżywanie liturgii, Mszy Świętej, brewiarza, spowiedzi, aby nie stały się zwykłym elementem dnia. Na koniec podkreślił, że kapłani i siostry zakonne są na pierwszej linii frontu i że nie jesteśmy powołani do przeciętności, ale do gorliwości w Duchu Świętym.

Po części oficjalnej nastąpiło wspólne spotkanie przy grillu przygotowanym przez Siostry Misjonarki. Postulantki przedstawiły skecz nawiązujący do życia wykładowego w Morasku. Czas upłynął niezwykle szybko, podobnie, jak szybko minął cały rok AD 2016/2017.

Wykładowcom życzymy wielu sił, aby z innymi mogli dzielić się swoim bogatym doświadczeniem i mądrością; Mistrzyniom – nieustannego otwarcia na Ducha Świętego w prowadzeniu podopiecznych, a postulantkom – aby ten rok formacji i nauki nie poszedł w las, ale wydał jak najobfitsze owoce w ich życiu.

Agnieszka Pawlak


(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

DNI SKUPIENIA DLA RODZICÓW

19-21 maja 2017

W tych dniach odbyło się spotkanie dla rodziców sióstr nowicjuszek i postulantek w naszym domu „pod lasem”. Program spotkania obejmował wspólne uczestnictwo w Eucharystii i nabożeństwach majowych. Konferencje dotyczące małżeństwa wygłosił ks. Dariusz Brzegowy, kapłan diecezji tarnowskiej. W ramach rekreacji rodzice i siostry spędzali czas na kawie i spacerach. Nie zabrakło także chwil tylko dla rodziny. Ponadto siostry nowicjuszki i postulantki przygotowały dla rodziców niespodziankę. W sali teatralnej wystawiły sztukę pt. „Misja Archanioła Gabriela”. Z twarzy rodziców nie znikał uśmiech, a pojawiło się nawet kilka łez wzruszenia…

W sobotę wieczorem wszyscy zasiedli do wspólnego „grillowania” w ogrodzie, po czym obejrzeli film pt. Warroom – Siła modlitwy.

Niedziela była apogeum rodzinnej radości. Począwszy od Mszy Świętej, poprzez konferencję, przerwę kawową i dobitne podsumowanie ks. Dariusza, rodzice z ogromną wdzięcznością wyrażali uśmiech serca i pragnienie kolejnych spotkań w podobnym stylu. Kapłan skierował swoje słowo także do najmłodszych pallotynek: „Życzę wam, byście dały dla Kościoła z siebie wszystko to, co najlepsze”.

Justyna Radulska
Katarzyna Gruca


(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

NASZ ZAŁOŻYCIEL

Św. Wincenty Pallotti

Naszym Założycielem jest Święty Wincenty Pallotti. Żył w latach 1795–1850. Miejscem jego kapłańskiej i apostolskiej działalności był przede wszystkim Rzym gdzie podejmował wiele posług.

Ks. Wincenty Pallotti zmarł w Rzymie w opinii świętości 22 stycznia 1850 roku. Sto lat później, 2 stycznia 1950 roku papież Pius XII zaliczył go do grona błogosławionych. Papież Jan XXIII w dniu 20 stycznia 1963 roku podczas trwania Soboru Watykańskiego II, ogłosił błogosławionego Wincentego Pallottiego świętym jako Apostoła Rzymu i patrona Apostolatu Ludzi Świeckich. Święty Wincenty został też patronem Papieskiego Związku Misyjnego Księży.

Czytaj więcej...

O NAS

Nasz charyzmat

Dzisiaj istniejemy w wielu krajach świata, jako zgromadzenie międzynarodowe. Podejmujemy prace na misjach i w Polsce. Prowadzimy m.in. przedszkola, dom dziecka, domy pomocy społecznej, katechizację, prace parafialne i duszpasterskie. Spotykamy się w ramach grup i rekolekcji z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Gdziekolwiek jesteśmy, staramy się przeżywać swą codzienność według krótkich dewiz Założyciela:

  • Ad Infinitam Dei Gloriam! - Dla Nieskończonej Chwały Bożej
  • Ad Destruendum Peccatum! - Dla Zniszczenia Grzechu
  • Ad Salvandas Animas! - Dla Zbawienia Dusz

Czytaj więcej...

KONTAKT

SPOŁECZNOŚĆ